AZAD QARADƏRƏLİ YOL YOLDAŞI (Dostum Lətif Şüküroğlunun doğum gününə)

                        

 

 

                                        AZAD QARADƏRƏLİ

 

                                        YOL YOLDAŞI

 

                        (Dostum Lətif Şüküroğlunun doğum gününə)

 

 


            Lətif Şüküroğlu mənim can dostlarımdandır. Yəni həm qələm qardaşlığımız var, həm ürək qızdırmağımız, həm yol yoldaşlığı...

            Yox, Lətiflə az yolçluğumuz olub. Amma ki, yuxarıdakı “yol yoldaşlığı” ariflərçün olan deyimdir. Yolumuz, izimiz bir olub. Hara bir addım atmışıqsa, xəyalən də olsa, orada izimiz qoşa olub. Heç bir-birimizə bu barədə söz-möz də deməmişik. Yəni belə: “Mən gedirəm, bə sən?” “Mən də!”

            Hətta belə işlərimizi az qala unutmuşuq da sonralar. Məsələn, 20 Yanvar faciəsinə bir gün qalmış Zəngilanda işlədiyimiz “Kənd həyatı” qəzetində rayondakı mitinqi birgə qələmə almış, qoşa imza ilə bir qoşa səhifədə çap etdirmişdik – bilə-bilə ki, bu yazı ikimizin də “qətlimizə fərman” olacaq. (Bu barədə “İyirmi yanvarın səhəri” adlı hekayə yazmışam  və orada bəzi faktları unutmuş kimiyəm – sonradan Lətif yadıma saldı.) Oldu belə! Lətifi rayondan qaçaq saldılar, məni də redaktor müavinliyindən hansısa aşağı işə keçirtdilər – əslində, ayaqqabılarımı cütləyib “get” dedilər, mən də çıxıb getdim müəllimliyimə...





            Sonra Lətif Bakıda işlədi, mən də rayonda məktəb direktoru oldum. Onda da ya Bakıda, ya da bizim Qaradərədəki evimizdə görüşlərimiz oldu...

            Sonra mən də zorən bakılı oldum – məcburi köçkün kimi.

            Kitablarımız çıxanda görüşdük, kitablaşdıq.

            Sonra mənim 70 illiyi oldu, Lətifin kitablarının təqdimatı... Orada da görüşdük, yolumuzu sonacan gedəcəyimizə baxışımızla and içdik...

            Lətiflə bizim ortaq dostlarımız da var(dı). Biri professor Bədirxan Əhmədlidir ki, qanımızı durultmaq üçün hərdən qanımızı qatışdırır, canımıza can artırırıq. Biri də mərhum professor Nəsiman Yaqublu idi ki, onun da cümhuriyyətçi sevdasının canımızdan bəsləyirik...

            Lətifin, məndən fərqli olaraq çox xəfif, aramla, sakit tərzdə danışmağı var. Amma o xəfifliyin içində bir vulkan da yatır, bunu yalnız can dostları bilir.

            Bu gün o vulkan gəzdirən adamın – ehtiyatda olan polkovnik, tarix üzrə fəlsəfə doktoru, gözəl jurnalist, özü istəyəndə lətif hekayəçi Lətif Şüküroğlunun doğum günüdür!

            Bağrıma basır, ürəkdən qutlayıram babalarımız demişkən!

            S.A. (Söz Ardı)

            Lətif haqqında illər əvvəl “Lətifin lətifliyi və sərtliyi” adlı ürəkli bir yazı yazmışam. “Renessans həsrəti” kitablarımın hansısa cildində çap olunub. Bir istədim o yazını təkrar paylaşam, könlüm rəva görmədi. O yazı artıq tarixdir. Yeni Lətifə (o həmişə yeniliyin yanında olub), yeni yaşlı dosta bu yazını ərmağan etdim. Arzum dostumun 70 illiyində iştirak etmək və onda daha sanballı bir yazı yazmaqdır.

            Yol amanatı, dost!

 

                                                                                                          08.04.2026

            

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İSMAYIL KAZIMOV – 70 TÜRKOLOGİYAMIZIN LƏNGƏRLİ YOLLARINDA (Görkəmli alim, keçmiş tələbə yoldaşım professor İsmayıl Kazımovun yubiley yaşına dost sözü)

AZAD QARADƏRƏLİ QARABAĞIN AĞCA BULUDU (İşğaldan azad olunmuş torpaqlardan qeydlər)

AZAD QARADƏRƏLİ KÜR HƏSƏN II yazı (Şair, qazi Həsən Kürün yarımçıq ömrünə mərsiyə əvəzi)